Er zijn zo van die dagen...

Er zijn zo van die dagen zoals deze waarop ik me een zondagskind voel.
Het zonnetje schijnt, de kindjes zijn goedgezind, het kappersbezoek verloopt vlekkeloos (niet evident met mijn dochter), de give-away die ik gewonnen heb bij Sanderijn zit in mijn bus en als ik mijn computer open zie ik dat mijn blogje 100 volgers heeft! Dat moet gevierd worden!

Maar eerst ga ik efkes stoefen met mijn gewonnen spulletjes:

Je ziet een receptenboekje met echt heerlijke receptjes in die ik zeker ga uitproberen, een mooi kaartje (precies Clio die erop staat) en een lavendelkussentje. Dit alles was mooi ingepakt (maar ja mijn ongeduldige ik kon niet wachten om dat op foto te zetten) met gehaakte bloemetjes errond.

Die 100 volgertjes dat gaat gevierd worden met een give-away, maar daarover later meer. Ik ga vrijdag een workshop volgen over glasfusing in Gent en als me dat lukt zou ik graag een juweeltje weggeven, maar dat is dus nog af te wachten en daarover vrijdag meer.

Er hangen trouwens regenwolken aan de hemel voor mij. Zoals ik al eerder vertelde is mijn zoon bij de scouts en nu gaan ze vrijdag op weekend. Met 2 overnachtingen! En hij wil mee! *zucht*
Met het risico dat jullie mij zo'n flauwe overbeschermende moeder vinden (dat ben ik ook) vertel ik jullie maar dat ik een zwaar weekend tegemoet gaat want de zoon is in zijn bijna 8 jaar lange leventje nog maar 2 keer bij mijn ouders gaan slapen en dat was in augustus. Daarvoor sliep hij altijd onder hetzelfde dak als ik. Zijn spullen staan klaar en mijn zakdoeken zijn al gestreken.

Vrolijke vogeltjes

Ik waagde mij een stapje verder in het 'Allemaal rokjes' boek van Mme en ik tekende het patroontje van het plooirokje met schuin platstuk. Het patroontje aanpassen ging makkelijk volgens haar uitleg en ook het rokje (met voering) zat snel in elkaar. Maar omdat ik bij het vorige rokje veel moeite had met de blinde rits nam ik het rokje met de rits mee naar de naailes.
De juf leerde me een andere methode aan en ik leerde het blinde-rits-voetje kennen en voila het verliep vlekkeloos.
Het stofje vond ik bij Van Leuven, zowel de dochter als ik worden er vrolijk van.

En die Clio? Die geniet nog steeds van haar nieuwe luilekkerleventje bij ons.

Een nieuwe huisgenoot en een nieuw A-lijntje

Vandaag was zo'n heerlijk dagje. Afgesproken met een vriendin om een hele dag lang achter de naaimachine te zitten. Op het programma stond een A-lijntje voor de dochter uit een stofje van het stoffenspektakel.
Na schooltijd stond er nog zoiets leuk gepland. Een nieuw katje, een piepklein tijgertje, dat de naam Clio gekregen heeft.
Vriendschapsbanden werden gesmeed en rokjes werden gedragen.

 

Heerlijk vind ik het zo'n gezelschap in huis. Als de kindjes straks in bed liggen, kruip ik in de zetel onder mijn dekentje met Clio op mijn schoot.

Scouts

Na een jaartje zagen gaat de zoon naar de scouts. Ik zag het eerst niet zitten, wegens overbeschermend en zoon graag dicht bij me op zondag. Maar na een jaartje kon ik niet meer weerstaan aan zijn vragende oogjes. Vorige week was de overgang en hij kwam overenthousiast naar huis. Deze week werden de scoutskleren gekocht, de lintjes op het hemd genaaid en dit leverde deze morgen vroeg al deze foto op. Apetrots was hij...

Om vijf uur mocht ik hem gaan halen en de pretlichtjes stonden in zijn ogen toen hij me tegemoet kwam. Moe geravot bleef hij tijdens het heel-erg-nodige badmoment, het avondeten en daarna in de zetel eindeloos vertellen over zijn avonturen. Het is voor mij ook genieten als ik hem zo bezig zie.

                    VOOR                                                                                                NA

Mijn eerste broekje...

Vandaag was het sportdag voor mijn kleinste spruit.
En zoals altijd keek ik gisteren pas of er nog wel een joggingbroekje paste en helaas pindakaas alle broekjes zijn veel te kort. Ik kan dat kind dan ook wel een legging aandoen natuurlijk maar ik hou ook wel van een uitdaging. Dus gisteren om 7 uur begon ik aan mijn eerste broekje.
Ik koos een goedzittende jeansbroek en maakte daarvan een patroon. Ik keek naar haar uitleg en een uurtje later was het klaar. Voor de lengte keek ik naar haar jeansbroek en dan kan het eigenlijk niet fout lopen hé.
Deze morgen werd ze gepast, getest en goedgekeurd!

En nu heb ik een beetje meer zelfvertrouwen om broekjes te maken dus binnenkort waag ik me aan een nieuw exemplaar.

De buit...

Er was veel volk, heel veel volk. Gelukkig werd het tegen de middag wat kalmer.
De voormiddag was om eens te rond te kijken en te snuisteren, 's middags was er een heus overleg tijdens een lunch in de ikea en daarna gingen we onze buit bij elkaar sprokkelen.
Ik was vooral op jacht naar leuke stofjes voor kussentjes en dekentjes. En of dat geslaagd is mogen jullie zelf oordelen:

 Okergele en donkerbruine fleece met 2 katoentjes om dekentjes van te maken.

Tafelzeil voor een naaimachinehoes en een projectje voor de juf van Lien.

 3 katoentjes voor kussentjes

 Een katoentje voor een rokje voor de dochter en de sterretjes gewoon omdat ik ze mooi vond 

(de kleuren komen niet helemaal overeen met de werkelijkheid de sterretjes zijn licht ecru met grijze-glinsterende sterretjes)

Van dit katoentje werd ik vrolijk (lijkt me leuk als voering of voor een rugzakje)

En deze dinostof is voor een verplichte pyjama in de naailes. Aan 2,5 euro per meter een echt koopje en de zoon vindt het geweldig mooi.

Lunchtasje voor een jarige collega

Een collega die verjaart en dan nog zo een speciale verjaardag, zo eentje waar het eerste cijfertje verandert. Dat vraagt om een cadeautje natuurlijk. Naast enkele fopcadeautjes zat er ook een mooie waardebon bij. Ik wou natuurlijk graag een leuk zakje maken om die cadeautjes in te stoppen. 

Maar zoals jullie weten ben ik een chaoot en werk ik het best onder tijdsdruk. Dus gisterennamiddag werd het op het nippertje afgewerkt terwijl ik eten aan het maken was en er 6 kinderen van de buren + mijn eigen kroost mijn huis onveilig maakten. Maar het is gelukt en ze was er blij mee.

De foto's schieten er dus aan in, want onderweg naar het werk bedacht ik me dat ik geen foto's genomen had. Dus vlug-vlug foto's genomen met mijn gsm bij mijn ouders.

Het patroontje komt van zo'n klein boodschappentasje dat je in de kledingzaken krijgt. Ik heb dat gewoon geknipt  en zo heb ik een leuk patroontje.
Het stofje komt van Ikea en de voering is een restje dat ik nog liggen had van bij Van Leuven.

En morgen... morgen ga ik nog meer leuke stofjes halen op het stoffenspektakel.