Probleempje

Ik ben volop aan het leren in de naailes maar nu  mijn eerste jaar ten einde loopt mis ik eigenlijk iets essentieel in de les. We komen niks te weten over de verschillende soorten stoffen.
En laat ik dat nu net belangrijk vinden, een goede stoffenkeuze is toch eigenlijk voor een groot deel verantwoordelijk voor het slagen van een project.
Ik hoor hier en hier dat tricot eigenlijk niet ideaal is voor een kleedje, tenzij voor een slaapkleed, en ik was net zo trots op mijn eerste jurk.
Mijn vraag is dus eigenlijk aan al die meer ervaren naaisters, kunnen jullie eens geen lijstje met tips opstellen of (nog beter) de basiskennis over stofjes in een blogberichtje zetten. En dan vraag ik het vooral aan jou Mme Zsazsa want dankzij jou heb ik dit jaar een goed functionerende groententuin dus ik weet dat jij goed bent in tips en lijstjes!
Waarvoor dank!

Nieuwe vriendjes...

Schattig hé onze nieuwe vriendjes? Wij waren er ook op slag verliefd op. We hebben ze gekregen van een ex-collega van mij maar ze zijn nog iets te jong om het geslacht te zien, dus nu maar hopen dat het geen jongen en een meisje is want anders organiseer ik binnenkort misschien ook een give-away ;-).
Onze mini-boerderij is dus weer een beetje groter geworden. Het begint al aardig op een kinderboerderij te lijken: 2 geiten, 2 schaapjes, 2 kippen, 2 eendjes, 2 cavia's, een poes, een schildpad en nu ook 2 konijntjes. Heerlijk hé al die diertjes! Ik kan er in ieder geval niet aan weerstaan aan zo'n aanbod van 2 knuffelkonijnen. En geknuffeld worden ze hier wel...

Namen hebben we nog niet, dus alle suggesties zijn welkom...

Maar met stip op één is hier mijn favoriete nieuwe vriend:

Een nieuw speelgoedje voor mij?!

Zowel in de naailes als hier in blogland hoor ik alleen maar goed over de overlockmachine.
En omdat ik toch wel echt gebeten ben door de naaimicrobe en ik mezelf ook wel graag eens verwen ga ik mij ook zo'n nieuw speelgoedje aanschaffen. Dat had ik al een tijdje beslist en stond ook te lezen in mijn vorige berichtje. De vraag is: WELKE?
Mijn naaimachine is een heel oude bernina van mijn mama. Maar het is een fantastische machine, echt mijn rots in de branding. En als ik rondvraag aan juf van de naailes of hier in blogland dan hoor ik altijd weer diezelfde naam vallen. Dus de keuze voor een bernina was snel gemaakt.
Dus ik gisteren naar de plaatselijke berninaverdeler. Daar stond de bernette 610D in reclame voor een schappelijk prijsje. Ik binnen om een beetje uitleg waar ik prompt een halfuur demonstratie kreeg en een uitgebreide uitleg. Ik vertelde dat ik twijfelde tussen de bernette 610D  en de bernina 700D maar dat ik het prijsverschil te groot vond. Tenslotte ben ik nog maar een beginneling hé.
Waarop die vriendelijke mens mij blij wou maken en mij 15% korting gaf op de bernina 700D.
Ik was al lang verkocht voor de bernina 700D en die gaat het ook uiteindelijk worden.
Maar nu blijf ik nog met 1 vraag zitten: wat is het verschil tussen de 700 en de 800? Want ik heb al opgemerkt dat jullie bijna allemaal met die 800 werken. Waarom eigenlijk?

Rokjes en een kleedje!

Als ik zie hoe lang het geleden is dat ik een berichtje gepost heb begin ik te blozen en word ik boos op mezelf.
Moest ik nu één ding kunnen veranderen aan mezelf (ik heb eigenlijk wel een lijstje) dan zou ik ervoor kiezen om mijn eeuwige uitstelgedrag te deleten. Volgens mij ben ik geboren in het verkeerde land, ik had eigenlijk ergens in het zuiden moeten geboren worden want het enige wat ik elke dag denk is: morgen zal ik dat wel doen...
Maar kom de zelfkritiek even aan de kant want ik heb in die weken absoluut niet stilgezeten en geef nu toe het weertje van de laatste tijd is ook een heel goed excuus hé.
Na de carnavalkostuumpjes van de kindjes heb ik dit rokje voor mijn dochtertje gemaakt uit een restje ikeastof. Het patroontje komt van een winterrokje waar ik haar mooi mee vond. Met behulp van de juf in de naailes heb ik er een patroontje van getekend en ook een beetje vergroot. Ik ben eigenlijk wel best tevreden over het resultaat. Het stofje is niet echt soepel maar is wel heel makkelijk te combineren met andere kleuren zodat we al haar t-shirts en leggings  er op kunnen dragen.

Omdat ik hier toch wel al heel blij mee was, vond ik dat het tijd werd om eens een rokje voor mezelf te maken. Ik had het al aangekondigd in mijn vorig berichtje en hier is hij dan, mijn exemplaar van de Knipmode Juni 2010-rok. Ik wou al lang een wit linnen rokje en ik ben ook hier heel blij mee. Vooral met het groene passpel dat er in verwerkt zit. Helemaal wit vond ik te saai en zo had ik ook een excuus om dit groen vestje te kopen hé.

 
Maar het pronkstuk van de naailes is toch wel een knalrood kleedje geworden! Ik zag het in de Knipmode van juli 2010 en dacht: dat is er eentje voor mij! Taille wordt benadrukt (lees: brede heupen worden verdoezeld) en ook een beetje een mouw, want ik ben nogal breedgeschouderd en iets zonder mouwen is niet zo flatterend voor mij. Er stond in dat het een eenvoudige jurk was om te maken... euhm niet dus. Maar al bij al viel het goed mee, zo goed dat ik al aan een tweede zwart exemplaar begonnen ben en deze keer zonder hulp van ervaren handen. Gewoon omdat ik me er zo goed in voel.
Toen ik een stofje ging zoeken voor dit jurkje ging ik eigenlijk voor een tricotstofje dat ik al gezien had in de naailes maar bleek dat dit €32 per meter was en eerlijk gezegd vond ik dit een beetje duur. De eerste keer zo'n jurk maken en dan nog in tricot,... de prijs zou de stress en de druk alleen maar verhoogd hebben ;-).
Toen viel mijn oog op deze knalrode kleur en dat vond ik best wel mooi en deze was veel minder duur. Na 2 lessen was de jurk zo goed als af en zag ik dat het goed ging komen. Net op tijd voor een communiefeestje! Leuk! Meer van dat!

Nu graag jullie kritiek en opmerkingen! Want ik heb nog veel te leren hé.
Mijn hubbie en mijn mama zijn zeer te vinden voor deze nieuwe hobby van mij en omdat ze zien dat ik het heel graag doe krijg ik voor mijn verjaardag een overlock machine. Maar ik heb geen flauw idee welke. Hebben jullie tips voor mij?

Carnaval Aalst

Carnaval, veel mensen fronsen waarschijnlijk maar eens je de sfeer opgesnoven hebt in Aalst snap je al die gekte wel.
Dit jaar had ik voor het eerst de kostuumpjes van de kindjes zelfgemaakt en daar waren ze bijzonder blij mee. Perfect is het allemaal nog niet maar deze carnavalkostuumpjes maken was wel ideaal om mee te beginnen in de naailes.
En ziehier het resultaat:

Voor alle duidelijkheid: mijn dochtertje koos voor Pippi Langkous. Ik vond het patroon in het Knippie Verkleedklerenboek in de bibliotheek. De stofjes vond ik gewoon in de carnavalwinkel in Aalst. Het broekje en de overgooier waren heel simpel het overgooiertje is een maatje groter gemaakt zodat ze er nog een dikke jas onder kon aandoen met de stoet maar het kan ook zonder voor het carnavalsfeestje op school.
Mijn zoontje kiest elk jaar opnieuw voor een superheld (zucht) en is niet te overtuigen van leuke alternatieven. Dus maakte ik een cape voor hem en zijn vriendje, want samen superheld zijn is blijkbaar reuzefijn. Alleen de kleur was verschillend, ze mochten elk een ander kleurtje kiezen en na veel getwijfel (nog diepere zucht) kozen ze voor paars en blauw. De broek van Zorro van vorig jaar had een gaatje (o grote ramp voor mijn kleine perfectionist) dus naaide ik ook hierover een batmanfiguurtje en dan gewoon een oude t-shirt en ook daarop appliceerde ik een batmanfiguurtje.

Het was een heerlijk weertje en dus wij daarheen met de trein. Da's extra leuk voor de kindjes dachten we... niet dus! Wat een drukte! De NMBS had 3 treinstellen voorzien en dat was veel te weinig. Uiteindelijk zijn er een tiental mensen moeten blijven staan op het perron. Gelukkig zijn wij er wel opgeraakt.
De stoet was prachtig! Heerlijk sfeertje, kermis, smoutebollen en het zonnetje. Meer moet dat niet zijn.

Uiteindelijk hebben we de stoet bijna volledig uitgekeken (4 uur!) want we kregen onze enthousiaste-carnavalistjes-in-de-dop niet weg. Elke keer als ik opperde om terug naar huis te gaan, kreeg is een luidkeels "NEE" te horen, toegegeven het was ook heel leuk.
Uiteindelijk kreeg ik mijn feestvierders naar huis. 't Zelfde scenario met de trein, alleen bleven er deze keer een pak meer mensen achter op het perron. Zeker een 50-tal! Wij hadden het geluk dat net voor ons de deur was want anders hadden we ook nog een halfuur of langer mogen wachten. Volgend jaar dan maar weer met de auto hé.
De rit van het station naar huis duurde 5 min maar ze lagen alletwee al in dromenland voor we thuis stopten. Kindjes in bed en wij gezellig voor de buis dachten we, maar blijkbaar waren we ook moe want we hebben enkel de eerste en de laatste 5 min van de film gezien. Een beetje teveel gedanst of de leeftijd opperde mijn Liefste... Het eerste, zei ik vol overtuiging, want ik ben toch nog maar 25?! lol

Over wellnessen en over geconfronteerd worden met cijfers...

Mijn eerste "dieetweek" is alweer niet zo vlekkeloos verlopen als gedacht. Zoals altijd goed begonnen maar na enkele dagen bleek de lokroep van lekkere dingen uit de kast toch weer niet te negeren. Maar ik heb niet overdreven en de weegschaal duidt toch een halve kilo minder gewicht aan, dus daar zullen we maar blij om zijn zeker. Focussen op het positieve denk ik dan...
Maar deze week ben ik met cijfers geconfronteerd. Het begon met het rokje dat ik wil maken. Na de ontelbare exemplaren van haar en haar vond ik dit rokje een ideaal model voor mij. Dus deze week ging ik in de les op zoek naar de knip van juni 2010 en het was onvermijdelijk hé. Mijn maat moest opgenomen worden. En hoewel ik weet dat er best een paar kilotjes afmogen was ik blijkbaar in gedachten toch nog slanker. Ik koop namelijk in de winkel een 40 en natuurlijk zou ik liever die 38 kunnen kopen (of die 36 zoals vroeger) maar ja, het leven is niet perfect hé dus ik lag er niet wakker van. Maar tijdens de meetsessie van mijn juf werd ik geconfronteerd met een 44! Ze zag waarschijnlijk mijn beteuterd gezicht en zei: "pak maar een 42 want die maten vallen nogal groot uit" maar het onheil was geschied en het cijfer gonst al enkele dagen door mijn hoofd. Ik weet wel er zijn ergere dingen maar ik ben er toch even ondersteboven van...
Aangezien ik alles positief wil bekijken is hier dan het positieve: ik ben er zo van geschrokken dat ik al elke dag een halfuurtje op mijn crosstrainer gestaan heb. Dus misschien komt het wel allemaal nog in orde tegen dat het rokjestijd is.

De eerste stap is dus gezet, het patroon is geknipt en nu moet ik op zoek naar een stofje. Ik vind al die kleurrijke exemplaren heel leuk maar zelf ben ik niet zo avontuurlijk en hou ik van heel eenvoudige dingen. En omdat ik al jaren op zoek ben naar een mooi wit linnen rokje denk ik dat ik daarmee ga beginnen. En als het rokje mij bevalt maak ik daarna een kleurrijk exemplaar.

Gisteren had ik nog een wellness-valentijnarrangement tegoed van mijn hubbie. Opvang voor de kindjes na school geregeld en wij waren weg. We moesten allebei nog werken tot 12 uur maar daarna vertrokken we richting zee want daar hebben we een zwak voor. Eerst in de hammam, dan een packing (ik moest toch even denken aan die stunt van Huysentruyt-Otten) en tenslotte een gezichtsbehandeling en massage. Vooral dat laatste mag voor mij uren duren, dat gewrijf daar kan ik ongelooflijk kan genieten. Alle wolkjes in mijn hoofd zijn weggemasseerd en we kunnen er weer tegenaan! Daarna nog een wandeling aan zee in het lentezonnetje en een koffie op een terrasje. Zalig!

Zondagmorgen....

Niets zo leuk als een zondagmorgen... heerlijk rustig koffie slurpend aan de ontbijttafel in pyjama.
Weliswaar zonder koffiekoeken maar al bij al valt het nog mee want dat geroosterd boke met confituur heeft me heel erg gesmaakt en hopelijk kan ik binnen enkele weken tevreden neerkijken op het getal dat op mijn weegschaal staat.
Zondagmorgen is ook de dag bij uitstek om ideetjes op te doen op al jullie leuke blogs. Een selectie maken is noodzakelijk, tenzij ik één dezer de lotto win natuurlijk en mijn volledige dag kan spenderen aan maaksels.
Mijn keuze deze week valt op dit rokje. Hoewel ik altijd wil wachten tot ik een maatje minder groot ben ben ik het uitstellen beu en ga ik deze week een stofje halen en er werk van maken.
Gisteren heb ik ook niet stilgezeten en ik heb 5 capes afgewerkt voor de 3 de kleuterklas. Aangezien ik in de buurt van Aalst woon is carnaval bij ons nogal een belangrijk evenement. Zodoende is mijn tijd de laatste week vooral in verkleedkledij gekropen voor de mijn 2 schatten. In de klas werken ze rond het thema superhelden en er werd gevraagd om te helpen met capes en dat kon ik natuurlijk niet laten voorbijgaan.
Vandaag staat een masker op het programma, een batmanshirt, een kroon en een verjaardagsfeestje voor enkele familieleden. Ik zal dus misschien beter stoppen met koffie slurpen en in actie schieten!