Aanvalleuh...

Wie bij ons wil langskomen is bij deze gewaarschuwd.
Er sluipen hier 2 kleine deugnieten rond...

Heerlijk toch hé, die zomerse dagen!

Gezwicht

Al geruime tijd (een jaar of 2 denk ik) kreeg is smekende blikken van mijn kroost.
En uiteindelijk ben ik gezwicht voor dit gevaarte in mijn tuin:

Als ik zie hoeveel plezier ze hebben (en toegegeven ik ook) ben ik blij dat ik gezwicht ben.

Sprookjes bestaan...

Na een feestje vol lekkers, plezier en leuk gezelschap...

kwam ons sprookjesweekend eraan. We gingen als verrassing met het hele gezin en oma en opa 3 dagen naar de efteling en bleven daar logeren in Bosryk in een mooi huisje.

Iedereen heeft ervan genoten maar toch vooral de kindjes en ik. Wij gingen echt helemaal op in de sprookjeswereld en genoten van de wilde attracties, het wondermooie sprookjesbos en de hele magische sfeer die daar hangt. Er waren kabouters, draken, prinsen en prinsessen, heksen en trollen maar de torenhoge favoriet was de show van Raveleyn. Een verhaal met alle ingrediënten voor succes bij mijn 7-jarige: een 5-koppige draak, ridders op echte paarden en een spannend verhaal. En zo kwam het dat we met 2 ridders naar huis gingen.

 

Communie

Vlug een fotootje plaatsen van mijn grote zoon.
Wat was hij flink gisteren, voorlezen in de mis, lang stilzitten en vooral heel fier omwille van al dat feestgedruis en het klokkengelui ter ere van hem en zijn vriendjes.
Daarna was er een leuk feestje maar daarover later meer want nu zijn we ribbedebie.

Voor de juf van Lien

Nee hoor, ik loop geen half jaartje achter, deze video van Lien die haar nieuwjaarsbrief zingt/leest, zet ik op mijn blogje op de vraag van haar juf.
Voor degenen die twijfelen: het is op de tonen van de Samsonrock.

Fijne mamadag

Mijn oudste schat las trots een prachtig versje voor en gaf mij een zelf geknutseld cadeautje.

Toen ik nog een welgemeende knuffel en klapzoen kreeg hield ik het niet meer droog.
't Is trouwens sinds zijn geboorte dat ik zo'n emotioneel en snotterend geval ben geworden. Sinds mijn 2 kapoenen er zijn ben ik bij het minste ontroerd en krijg ik tranen in mijn ogen. Vroeger was ik degene die roloogde bij al die toestanden. Maar ja kijk sinds de geboorte van mijn eigen schatten behoor ik ook tot dit snotterende deel van de bevolking.

Maar toen kwam mijn 4-jarige met dit cadeautje:

Een mooie broche en een boekje met tekst en toen zong ze dit:

Toen was het helemaal om zeep, ik zit nog te snotteren terwijl ik dit berichtje schrijf.

Het melodietje is van dat heerlijke nummertje: ik neem je mee...
en de tekst gaat als volgt:
Ik zie je graag 
en ik vind je lief,
ik zie je graag
je bent mijn hartedief.
Je doet zoveel voor mij
en je maakt me altijd blij.
Ik wil nu een zoen en dan krijg jij van mij een bloem.
Ik zie je o-o-o-o zo gra-ag
Ik zie je gra-a-a-a-ag.

Bravo voor mijn kleine meid en voor haar juf.En bedankt mijn 2 lieve schatten voor 7 heerlijke jaren.

Ingrediënten...

Grote broer was 4,5 toen hij zonder wieltjes leerde fietsen dus ik dacht het haar deze zomervakantie te leren maar dat was buiten mijn kleine stoere madam gerekend. Toen haar papa deze namiddag (na 3 weken zagen) eindelijk de kleine wieltjes van haar oud fietsje deed begon ze te oefenen in het gras.
Ik wist van niks want ik was een voormiddagje gaan winkelen met de 18-jarige stiefdochter. Tegen dat ik thuis kwam was mijn kleine madam in de kouter aan het fietsen zonder wieltjes. De enige ingrediënten die ze nodig had waren dus een lieve papa, lekker weer en haar eigen sterke willetje. Mijn mond viel letterlijk open van verbazing.
De rest van de dag deden we dus 'toertjes' in de buurt en dat is dan weer goed voor mijn conditie want ik stap mee terwijl de kinderen op en af fietsen.
Wij gaan hier goed slapen deze nacht!