Lentegevoel

Het lentegevoel is ook hier volop aanwezig.
Laat die lentekleertjes maar komen dus:
Het Mara blouse patroon van Compagnie M. heb ik gewonnen via haar release tour. Ik ben er heel blij mee, echt een leuk patroontje en ideaal voor de dochter.
Het patroon zat in mijn mailbox en diezelfde dag werd het uitgeprint, aaneengeplakt en overgetekend. Het stofje werd gekozen en het werd netjes bij elkaar gelegd om er de dag nadien aan verder te werken.
Goed begonnen is half gewonnen zou je zo denken, maar dat was buiten mijn uitstelgedrag gerekend.
En pas vele weken later werd het in elkaar gezet.
Ik ben uiteindelijk wel heel blij met het resultaat.

Het patroon is echt geweldig, veel mogelijkheden, een heel duidelijke uitleg om alles in elkaar te zetten, niks dan lof voor Compagnie M. Maar er is wel een probleem, 3 eigenlijk, door mijn lange uitstelgedrag, een veel-te-snel-groeiende dochter en ik die mijn dochter altijd te klein inschat is het eigenlijk een beetje nipt. Jammer hé, maar geen nood, de grotere maat is al overgetekend en ligt al klaar en nu ga ik echt niet zo lang wachten om het in elkaar te zetten.

Ik maakte ook nog het all-in-one rokje van Mme Zsazsa.

Met voering, zoals je kan zien op deze winderige foto.

Ik volg de blog van Made al heel lang, en toen deze week een filmpje online kwam met haar uitleg van de simple skirt was dat net wat ik nodig had. Een snel-klaar-projectje voor een heerlijk Michael Miller stofje dat al lang in mijn kast ligt te wachten.

Ik voegde er wel een voering aan toe omdat het stofje anders wel heel dun is en de voering zorgt ook voor een beetje meer volume. De dochter vindt het een geweldig rokje, geen rits en dus makkelijk aan en uit.

En die Sam?
Die is intussen al een volwaardig lid van ons gezinnetje. Wat een heerlijke beestje is het!
En je ziet hem groeien! Hij doet het echt geweldig.

Carnaval!

Dat ik dicht bij DE carnavalsstad woon dat heb je hier en hier al lezen. En elk jaar opnieuw zorgt mijn uitstelgedrag voor stressmomentjes bij het maken van carnavalskostuumpjes voor de kinderen. Maar dit jaar ging dat niet gebeuren! De zoon wou een jedi zijn, ja we zitten hier midden in de star wars gekte, en de cape werd al enkele maanden geleden gemaakt. Enkel nog een beige vestje en bruine riem en dat was klaar.
De dochter zit in de Rox fase en had voor Nieuwjaar een Oliviapak gevraagd dus da's lekker makkelijk voor mij. Dit weekend werd ruim op tijd het jedi kostuum van de zoon afgewerkt.
En toen ging ik op maandag de dochter afhalen en vertelde de juf dat ze een hoed gemaakt hadden in de klas en de kindjes zich dus misschien toch best in het thema van hun hoed zouden verkleden. Ik voelde de bui al hangen maar besloot het nog even te negeren en te doen alsof ik niks gehoord had.
We zaten nog geen 2 minuten in de auto of mijn kleinste spruit verkondigde dat ze een cowboyhoed gemaakt had en dat ze graag als cowboy wou gaan. Eerst wou ik er niet aan toegeven maar eerlijk een Roxpak met een cowboyhoed is vrij belachelijk hé. Dus begon ik te rommelen in mijn stoffenkast en begon met de broek en toen had ik de smaak te pakken, restjes nepleer en een restje rode tricot en nog net genoeg stof van de cape van broer en toen ze vandaag van school thuiskwam hing er een cowboypak klaar. En blij dat ze was!
En ik heb er eigenlijk ook van genoten, heerlijk om zo helemaal zelf iets te tekenen en te werken met wat je in huis hebt. Ik ben heel tevreden met het resultaat.
Dus stel ik nu met gepaste trots mijn Jedi en cowboy voor:

En ondertussen werd mijn kleine rox/cowboy ook nog 6 jaar:

Sam!

Dat ik hou van dieren dat is hier wel gekend! Met 2 poezen, schapen, geitjes en enkele kippen is dat wel duidelijk. Maar mijn absolute topfavoriet is een hondje. Maar dat is niet eenvoudig aangezien ik allergisch ben aan honden. Op mijn 12de had ik een hondje, Bo, en die moest tot mijn groot verdriet na 3 weken weer weg door een hevige allergische reactie. Geen hondje dus voor mij...tot ik deze zomer Fleur leerde kennen. Ik zag haar met haar baasje op een terrasje en vroeg welk ras Fleur was. Een australian labradoodle...nog nooit van gehoord. Ik was dan ook heel verbaasd toen ik hoorde dat haar baasje allergisch is aan honden maar dat dit ras een hypoallergeen ras was. En inderdaad, na een uitgebreide knuffelsessie met Fleur, geen reactie!!!

Toen begon het plannetje te groeien in mijn hoofd. Na wat opzoekwerk op internet kwam ik bij een fokker terecht net over de Nederlandse grens en mocht ik op de wachtlijst staan. 7 december werden de pupjes geboren en dit weekend mochten we eentje gaan uitkiezen. 

Voila, ziehier Sam, onze nieuwe huisgenoot:

Wat een schatje hé!

Nog 11 keer slapen en hij komt naar huis.

Prettig Kerstfeest!

Eindelijk een Antoinette

Het patroontje lag hier al lang klaar, uitgeknipt en al. Maar ja, ik en mijn uitstelgedrag. Maar kijk eindelijk is mijn Antoinette klaar, wel zonder strik op vraag van de dochter. Je moet weten dat mijn dochter een beetje een atypisch meisje is, liefst geen strikjes, frulletjes en al te girly dingetjes. 't Is nogal een stoere meid.
Geen probleem, strik weggelaten, stofje gekozen door de dochter bij Van Leuven ('t is er eentje van Robert Kaufman) en voila dit is het eindresultaat. Zij is er heel blij mee en ik eigenlijk ook. Er volgt er zeker nog eentje in de lente.

Het kleedje is veel mooier op model, maar ja met een model dat niet kan stilstaan is foto's nemen altijd een uitdaging. Mijn excuses voor de mond vol, ze was een banaan aan het eten.

Liefde op het eerste zicht

Toen ik dit Kokkastofje zag liggen bij Stoffen Van Leuven werd ik op slag verliefd. De kleuren, de dessin, ik vind het prachtig. Ik kocht in eerste instantie een half metertje voor een rokje voor de dochter. Maar toen ik ermee thuiskwam zei mijn mama: 'zo mooi da's echt iets voor jou een rokje in dat stofje'.
Dus ik terug naar de winkel de dag nadien (ik passeer daar elke dag onderweg van werk naar huis - da's niet goed voor mijn financiële toestand) en er zat nog net genoeg op de rol voor een rokje voor mij. Ik ben duidelijk niet de enige die dit een mooi stofje vindt.

En de dochter vindt het ook geweldig (oef!) en zeker omdat mama een rokje in hetzelfde stofje heeft.

Ondertussen kwamen ook mijn eigen labeltjes toe. 

Hoewel mijn machine in de zomervakantie niet vanonder haar hoesje geraakte besloot ik mezelf een boost te geven en labeltjes te bestellen. Ik palmde een stuk van de bureau van manlief in en zette er een lange tafel neer. Hij bromt af en toe over rommel en draadjes maar ik laat het gewoon aan me voorbij gaan 

(hij: vreselijk ordelijk - ik: vreselijk chaotisch = niet altijd een goede combinatie). Want elke keer de naaimachine moeten bovenhalen zorgde voor nog meer uitstelgedrag. En het werpt zijn vruchten af. Er werden 5 patroontjes overgetekend, stofjes geknipt en alles ligt nu ordelijk (volgens mijn normen) te wachten om aaneengestikt te worden. Elke dag vind ik wel een halfuurtje om even aan iets verder te werken.

En het is niet alleen mijn favoriete plekje, Clio en Yoda (je hoort het goed ik heb een hevige star warsfan in huis) vinden het zalig om daar te liggen luieren. Onderaan de luie katten zie je het Kokka stofje voor mijn rokje en een bruine stof voor een Jedi cape (op vraag van diezelfde star warsfan).

Stofje: Kokka van bij Stoffen Van Leuven
Patroon: Allemaal rokjes.

't Zeetje

Op het einde van augustus gingen we nog een weekje naar zee. In zo'n huisje op het strand in Vrouwenpolder. Zo logeren op het strand heeft zijn charmes. 's Morgens opstaan, met een fleecedekentje op het terras gaan zitten met een kop koffie en uitkijken op een prachtig verlaten strand en de zee. 's Avonds barbecue op datzelfde terrasje met zicht op een prachtige zonsondergang. Echt geweldig vond ik het. Om nog maar te zwijgen van de kinderen, achter ons huisje de duinen en voor ons de grootste zandbak die je je kan wensen. Een kind hoeft niet meer te hebben om zich hele dagen te amuseren.

 Het was wel 15 min stappen naar het zeetje, maar  ge moet daar de voordelen van zien hé. Ze zijn goed moegestapt en je kan genieten van een uurtje rust.

 Voor ons de zee en achter ons de duinen en dat ongerept en zonder hoogbouw. Ik hou van het Nederlandse zeetje.

 Gezellig onder een dekentje met oma.

 Mama's en fototoestellen en dan nog zo vroeg (diepe zucht). 

 Mijn kleine chef-kok.

 Vliegeren!